binnenpretjes

Geluksmomentje

We zitten met z'n viertjes heerlijk op het terras en ik kijk naar Kiki. Er gaat een scheut geluk door me heen en ik zeg...ik hou van jou Kiki hou jij ook van mij? En Kiki antwoordt...nee Kiki appelsap van mij!

15 jaar samen...

Vandaag is het 15 jaar geleden dat Henk-Jan en ik elkaar ontmoetten. 15 jaar kennen we elkaar al! Ik was zeventien en Henk-Jan 23. Goh, ik weet het nog precies, ons eerste oogcontact.
Onze eerste kus, Ubbergen, Joris, luieren, Spanje, de Opéra, de Swing, vrijheid blijheid, in 't gras liggen, de rode jas van Car, op de fiets, koffie met chocolade smaak, Nescio, Theo, Vierdaagse, vuur, Leonard Cohen, Shadow en daarna kwam nog zoveel meer.

Zullen we gewoon de rest van ons leven nog meer mooie herinneringen blijven maken!?

nachtbraken met Kiki

We hebben besloten dat Kiki voortaan in haar eigen bed blijft en dat we haar als ze huilt niet meer ophalen. Poe, wat een beslissing! Het werkte gewoon echt niet meer nu Joep nog naast ons slaapt. Kiki maakte Joep wakker en andersom.

Na een goede tip over een nachtlampje wat aan en uit schakelt...dankjewel Erik...zijn Kiki en ik de stad in gegaan. Op zoek naar een super mooi nachtlampje en die hebben we gevonden. Een enorme groene paddestoel met witte stippen.

O.k. buren ingelicht, Kiki vertelt waarom we zo'n mooie lamp hebben gekocht en proberen maar.

Ik heb er zin an!

Twee zondagen op cursus Final Cut Express geweest met Henk-Jan. En ik heb er zo'n zin in....

Heerlijk twee 'vrije' dagen want zo voelde het wel voor mij. Twee dagen waarin ik alleen maar bezig was met mezelf ontwikkelen. Erachter komen dat mijn Mac ervaring, die je vooraf nodig diende te hebben,  gewoon nog helemaal aanwezig is in mij. Helemaal niet diep down maar aan de oppervlakte. Erachter komen hoe leuk het is om weer eens ongestoord bezig te zijn met het leren van iets. Om dadelijk daarmee alleen maar te gaan creeren. Erachter te komen dat dit toch wel een erg goede stap is geweest, samen met elkaar voor punkmedia.nl te gaan. Het kriebelt enorm. Ik kan niet wachten en wil niet wachten dus Joep....doorslapen!!!

Daar ben ik weer!!!

Ruim een jaar later begin ik weer met bloggen. Alsof er afgelopen jaar niks is gebeurd om over te schrijven.... een verhuizing, zoontje erbij, gestopt met werken, begonnen met werken, Kiki zit midden in de peuterpuberteit. En ook niet onbelangrijk, ik blog op hele mooie supercoole hardware; een nieuwe Mac dus niets houd mij nu nog tegen....

...hooguit waar het eerder ook op misging: TIJD.

Kiki aan de wandel

Afgelopen week het eerste paar echte schoentjes, maar nog met flexibele zool, voor Kiki gekocht. De hipper-dan-hip zilverkleurige schoentjes paste ze niet; te weinig babyvet op haar voeten(!?) was de verklaring. Dus dan maar voor de meer verantwoorde knalroze gespschoentjes gaan. Kiki liep er letterlijk mee weg....de winkel uit. Glunderend liet ze zien aan een oudere vrouw en man waar ze bijna tegenop botste. We hebben ze gekocht en met ballon in de hand zijn we meteen even met z'n tweetjes gaan 'stadten'.

Benzinestations

Waneer is de vakantie pas echt begonnen? Met de eerste stop bij een benzinestation, liefst natuurlijk wel één over de grens. De ruiten moeten even schoongezeemd worden (dit doe je anders nooit maar als je op vakantie bent hoort dit er in één keer wel bij), er wordt koffie gehaald en toch maar nog even naar de vieze toilet gegaan. Rare plekken die benzinestations...een soort niemandsland. Sommige zo ontzettend druk en andere bijna verlaten met mensen. Allemaal mensen die ergens naar toe gaan of ergens vandaan komen. Even een stop...bij een benzinestation.

Vette Honger

Anno 2007 gaan er wereldwijd meer mensen dood door overgewicht dan door ondervoeding (1 miljard zwaarlijvigen versus 820 miljoen ondervoeden). Ja, we hadden de honger allang de wereld uit kunnen helpen!! Gisteren de thema avond: Vette Honger van de VPRO gekeken.

Binnenkort overleeft de oudere generatie hun kinderen. Alleen maar omdat mensen meer eten dan ze aankunnen....dat klinkt heel bizar...jezelf dood eten.

Afscheid

Afscheid nemen is nooit leuk. Maar vaak is het omdat je met een volgende fase in je leven gaat beginnen. Verandering, onbekend terrein, nieuwe omgeving, andere mensen.Woorden die bij mij juist nieuwsgierigheid aanwakkeren, lekkere spanning. Maar na vandaag krijg ik het er toch wel steeds moeilijker mee.

Kiki loopt

Stap, stap, stap...en ja hoor daar gaat ze. Kiki loopt.....en valt. Staat op en loopt door, valt weer, staat weer op en loopt. Wat een moed, doorzettingsvermogen en vooral plezier. Ze lacht als ze loopt, als ze valt en als ze weer opstaat. Wat een levenslust.

"Ja-ah", krijgen we om onsheen te horen, "nu begint het werk pas echt. Dat wordt in de gaten houden, er achteraan lopen en oppassen geblazen". Nou, denken wij bij onszelf, kom maar op! Wij zijn er helemaal klaar voor, hebben er zin in en moedigen Kiki nog een keer aan. Lang leve de levenslust!

Foto's